Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Αγωνιζόμαστε για αξίες και όχι αξιώματα δίνοντας τη μάχη των ιδεών.

Όχι λευκές επιταγές σε υποψήφιους ηγέτες



Πολλοί φίλοι και γνωστοί μου αλλά και σύντροφοι και φίλοι του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών μου τηλεφωνούν και μου ζητούν να τους δώσω κατεύθυνση ως προς τον καταλληλότερο από τους δέκα υποψηφίους για την ηγεσία του νέου φορέα  της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Το αρνούμαι και διαμαρτύρομαι. Μια τέτοια αντίληψη μας πάει πολύ πίσω στο κακό παρελθόν που μας οδήγησε εδώ και θέλουμε να ξεχάσουμε. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να επιστρέψουμε στο καθεστώς στων εξαρτημένων «οπαδών» που κατευθύνονται από παράγοντες και κομματάρχες που με τη σειρά τους συναλλάσσονται για κάποια καρέκλα ή άλλη ευνοϊκή μεταχείριση.
Αυτό δεν είναι δημοκρατία.
Κατά την ταπεινή μου άποψη, το ερώτημα όπως το θέτουν οι φίλοι μου είναι λάθος
  και μπορεί να λάβει λάθος απάντηση. Αυτό είναι επικίνδυνο στις δύσκολες μέρες που περνά ο δημοκρατικός προοδευτικός χώρος, η κοινωνία και η πατρίδα μας.
Η σωστή ερώτηση δεν είναι «ποιόν να ψηφίσω» αλλά «για τί ψηφίζω».
Αφού δεν προηγήθηκε η ιδεολογική και πολιτική πλατφόρμα της  ΔΗ.ΣΥ. (ως θα έδει) στην οποία να έχουν δεσμευθεί δημόσια και ξεκάθαρα και οι δέκα υποψήφιοι,  θεωρώ απαραίτητο να επιμείνουμε να πάρουν θέση όλοι τώρα και με βάση την τοποθέτησή τους να αποφασίσει ο καθένα και η καθεμία από ‘μας ποιος πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις  για να κερδίσει την ψήφο μας στις ενδοπαραταξιακές εκλογές.
Δεν έχουμε – δεν είχαμε ποτέ - την πολυτέλεια να δίνουμε λευκές επιταγές και οσάκις το κάναμε το πληρώσαμε πολύ ακριβά. Οφείλουμε και μπορούμε να  συμπεριφερόμαστε ως ενεργοί πολίτες (η έννοια πολίτης περιλαμβάνει και την έννοια ενεργός, ούτως ή άλλως). Αυτό σημαίνει ότι φροντίζουμε να είμαστε ενήμεροι,
πιο υπεύθυνοι, να ελέγχουμε τους ασκούντες την εξουσία αλλά και τα κομματικά όργανα, να προτείνουμε λύσεις και να δρούμε θετικά για την υλοποίησή τους. Δεν έχουμε πια την πολυτέλεια να καθόμαστε στον καναπέ και να κατηγορούμε τους άλλους που συχνά, όντως φταίνε, βγάζοντας την ουρά μας απ’ έξω.
Συγχωρήστε μου το δασκαλίστικο ύφος. Θεωρώ όμως ότι μετά από αγώνα 50 και πλέον χρόνιων για τα δημοκρατικά ιδεώδη και τα δικαιώματα του πολίτη, νομιμοποιούμαι να έχω άποψη την οποία δεν ζητώ να αποδεχτείτε.
Τα κριτήρια για τη δική μου ψήφο
  είναι συγκεκριμένα. Έχοντας υπηρετήσει το ΠΑΚ και το ΠΑΣΟΚ υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών υπό τον Γιώργο Παπανδρέου και ταυτισμένος με τις αρχές και τις αξίες του Καταστατικού του ΠΑΚ, της Διακήρυξης της 3Ης του Σεπτέμβρη και της Διακήρυξης της 3ης του Γενάρη, δεν θα μπορούσα να είμαι διαφορετικός.
Αφού λοιπόν τοποθετηθούν δημόσια και χωρίς ασάφειες και οι δέκα υποψήφιοι, θα ψηφίσω εκείνον/η που ταυτίζεται με συνέπεια λόγου αλλά και πράξης με αυτές τις αρχές. Θα λάβω βεβαίως υπόψη και τον ως τώρα πολιτικό βίο και πολιτεία εκάστου των υποψηφίων. Όσοι εξ αυτών αρνούνται να πάρουν θέση αρκούμενοι σε γενικόλογα, διαγράφονται από τη δική μου λίστα.
Είμαστε εδώ για να υπηρετήσουμε το λαό μας μέσω της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, η ανασυγκρότηση της οποίας είναι μεγάλο εθνικό ζητούμενο και όχι να υποστηρίξουμε προσωπικές φιλοδοξίες υποψήφιων ηγετών.
 

Και επειδή πολλοί διερωτώνται «τι θέλει» ο Γιώργος Παπανδρέου, παραθέτω λίγα αποσπάσματα από πρόσφατες δηλώσεις του:

«Ξέρω ότι πλανάται το ερώτημα για τη δική μου στάση στις ερχόμενες εσωκομματικές εκλογές αυτής της νέας προσπάθειας, της Συμπαράταξης. Έχω ξεκαθαρίσει εδώ και καιρό, ότι δεν διεκδικώ πόστα αλλά θα συμβάλω τα μέγιστα να πετύχει αυτή η υπόθεση. Το ίδιο πιστεύω και σήμερα παρότι οι συνθήκες μπορεί να αλλάζουν.

Η μορφή, η κατεύθυνση, οι δομές, η ιστορική αφήγηση, οι πολιτικές, είναι ακόμα προαπαιτούμενα για την επιτυχία του εγχειρήματος. Εκεί θα πρέπει να αφιερώσουμε τις δυνάμεις μας και να αποτελέσουμε τον αξιόπιστο εγγυητή μιας νέας πορείας. Θα δώσω και θα δώσουμε μάχη για να εγγυηθούμε το αδιάβλητο της διαδικασίας. Θα δώσω και θα δώσουμε μάχη για να εγγυηθούμε την δημοκρατική διαδικασία.

Θα δώσω και θα δώσουμε μάχη για να εγγυηθούμε τη δέσμευση κάθε υποψηφίου και όλων τα πολιτικών κομμάτων και κινήσεων ότι θα σεβαστούν το αποτέλεσμα.

Και ότι όλοι από κοινού θα εργαστούμε στο πλαίσιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Θα δώσω και θα δώσουμε μάχη για να εγγυηθούμε όλοι μαζί την προοδευτική πολιτική κατεύθυνση της παράταξής μας, στη βάση ενός σαφούς συνεκτικού προγράμματος εξόδου της χώρας από την κρίση.
Θα δώσω και θα δώσουμε μάχη για να εγγυηθούμε μια δέσμευση όλων ότι η παράταξη έχει δυνατότητα να ηγεμονεύσει ιδεολογικά και πολιτικά – να είναι αυτόνομη και να μη γίνει πολιτικό ή μετεκλογικό συμπλήρωμα είτε της συντηρητικής παράταξης είτε της εθνικολαϊκιστικής κυβερνώσας συμμαχίας.
 Εκεί θα πρέπει να αφιερώσουμε τις δυνάμεις μας και με αυτόν τον τρόπο να αποτελέσουμε τον αξιόπιστο εγγυητή μιας νέας πορείας.

Η ευθύνη είναι μεγάλη για όλους μας. Προσωπικά αναλαμβάνω την ευθύνη αυτών των προκλήσεων τάσσονται τον εαυτό μου στην υπηρεσία των αξιών και όχι των αξιωμάτων.
 Όχι για την καρέκλα ή τη θέση που κατακτούμε, αλλά για τις πολιτικές θέσεις που εκφράζουμε.


Εκλογικές μάχες  – και πάσης φύσεως, θα έχουμε και πολλές.
 Αλλά τώρα είναι η ώρα της μάχης των ιδεών».

 
                                 






 

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Εν αρχή ην το όραμα


Αποσπάσματα από το βιβλίο του Νίκου Ε. Σκουλά «ΤΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ:
Ηγεσία –
Management – Ομαδικότητα»*

 
                                            «Τίποτε δε συμβαίνει αν δεν ονειρευτούμε πρώτα».

Carl Sandburg
 
Πριν παρουσιάσω και αναλύσω τις λειτουργίες του μάνατζμεντ (της διοίκησης, ελληνιστί), είναι καλό να οριστεί τι ακριβώς σημαίνει η λέξη αυτή. Παρ’ ότι υπάρχουν αρκετοί ορισμοί που διαφέρουν  μεταξύ τους, ανάλογα με τις αντιλήψεις και τις εμπειρίες  εκείνων που τις προβάλλουν, όλες σχεδόν συγκλίνουν προς την ίδια κατεύθυνση.

Σύμφωνα με έναν παραδοσιακό ορισμό, μάνατζμεντ είναι η εφαρμοσμένη επιστήμη της επίτευξης αποτελεσμάτων με την αξιοποίηση βασικών λειτουργιών, όπως ο προγραμματισμός, η οργάνωση, η στελέχωση, η διεύθυνση και ο έλεγχος των μέσων παραγωγής (γη, χρήμα, εφόδια, τεχνολογίες κ.λπ., αλλά προπαντός άνθρωποι). Συχνά ο ορισμός αναφέρεται στην ομάδα των στελεχών που μετέρχονται αυτές τις λειτουργίες.

Μια άλλη, παρεμφερής  εκδοχή είναι η τέχνη της επίτευξης σημαντικών αποτελεσμάτων με περιορισμένα  μέσα.

Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, μάνατζμεντ είναι η οργανωτική διαδικασία που περιλαμβάνει στρατηγικό σχεδιασμό, καθορισμό στόχων, διαχείριση πόρων, αξιοποίηση ανθρώπινου  και χρηματικού κεφαλαίου για την επίτευξη στόχων με μετρήσιμα αποτελέσματα.

Αν αποδεχτούμε την κεντρική ιδέα αυτών των ορισμών, μπορούμε ίσως να συμφωνήσουμε ότι το μάνατζμεντ είναι μια δημιουργική όσο και συστηματική διαδικασία μέσα από την οποία μπορεί να γίνει αποτελεσματική αξιοποίηση των ανθρώπινων και των άλλων πόρων. Η επιστήμη του μάνατζμεντ, κατά τις τελευταίες δεκαετίες, έχει εξειδικευτεί σε διάφορους τομείς, όπως οικονομική διαχείριση,  στρατηγικό μάνατζμεντ, επιχειρησιακό  μάνατζμεντ, διαχείριση  χρόνου, διαχείριση κρίσεων κ.λπ. Καθέναν απ’ αυτούς τους τομείς διαχειρίζονται εξειδικευμένα  στελέχη με σπουδές και πείρα.

Σήμερα, η τέχνη του μάνατζμεντ συνδυάζει δημιουργικές, οργανωτικές και αναλυτικές δεξιότητες για να παραγάγει στοχευμένα αποτελέσματα. Χαρακτηριστικά των επιτυχημένων μάνατζερ αποτελούν η τεχνική της ανάθεσης αρμοδιοτήτων και ευθυνών, ο συνετός προγραμματισμός, η οργάνωση, η αποτελεσματική επικοινωνία, η υποκίνηση του προσωπικού, η προσαρμογή στο επιχειρηματικό και κοινωνικό περιβάλλον, η καινοτομία και η συνεχής αναζήτηση νέων ιδεών, η δημιουργία αποτελεσματικών στελεχικών ομάδων και η επίτευξη αποτελεσμάτων, ποσοτικών και ποιοτικών, που οδηγούν στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων  και των οργανισμών, αλλά και στην προσωπική ανάπτυξη των εργαζομένων.

Σύμφωνα με μια πιο πρόσφατη και, κατά τη γνώμη μου, πιο σύγχρονη εκδοχή που υποστηρίζεται ένθερμα από ειδικούς του εφαρμοσμένου  μάνατζμεντ, οι διοικήσεις επιχειρήσεων και οργανισμών οφείλουν να εστιάσουν την προσοχή τους στη δημιουργία οραμάτων και στόχων, στη διάχυσή τους και στην καθοδήγηση και υποστήριξη των στελεχών και των υπαλλήλων τους για την αποτελεσματική υλοποίησή τους. Υποστηρίζουν επίσης ότι οι ηγεσίες επιχειρήσεων και οργανισμών πρέπει να ενθαρρύνουν την ενεργό συμμετοχή των στελεχών όχι μόνο στην υλοποίηση αλλά και στη διαμόρφωση των οραμάτων και των στόχων.

Από τα παραπάνω προκύπτει η ανάγκη να εξετάσουμε κάποιες από τις βασικές ιδέες που αναφέραμε,  οι οποίες αποτελούν τα θεμέλια πάνω στα οποία βασίζονται οι λειτουργίες του μάνατζμεντ προκειμένου να οδηγηθούμε σε αποτελέσματα που εκφράζουν  το πνεύμα του οράματος, της αποστολής και των στόχων του οργανισμού. 

Όραμα και δράση 

Πριν προχωρήσει στη χάραξη στρατηγικής, η ηγετική ομάδα μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού πρέπει  να ξεκαθαρίσει ποιο σκοπό εξυπηρετεί η ύπαρξή της, ποια είναι η αποστολή της, τι οραματίζεται, ποιες είναι οι αξίες που διέπουν τη λειτουργία της, ποιοι είναι οι στόχοι και τα προσδοκώμενα αποτελέσματά της. 

Γνωρίζουμε πού θέλουμε να πάμε, αλλά… πώς θα φτάσουμε εκεί;

Καθορίσαμε λοιπόν την κατεύθυνση την οποία θέλουμε να ακολουθήσουμε, διατυπώνοντας ξεκάθαρα  το όραμα, την αποστολή και τις αξίες που θέλουμε να υπηρετήσουμε. Κάναμε ενημέρωση και είχαμε διάδραση και διαβούλευση με τα στελέχη και τους υπαλλήλους μας των οποίων τη συμμετοχή και δέσμευση έχουμε εξασφαλίσει. Αρκεί αυτό;

Όλα αυτά, αν και απαραίτητες προϋποθέσεις, δεν επαρκούν. Απομένει να πάρουν «σάρκα και οστά». Σ’ αυτή τη φάση, είναι θεωρίες που, ακόμα και αν συνοδεύονται με άριστες προθέσεις, από μόνες τους δεν οδηγούν πουθενά. Αντίθετα, μπορούν να οδηγήσουν στην αποτυχία.

Μια ιαπωνική παροιμία λέει: «Το όραμα χωρίς δράση είναι ονειροπόληση, ενώ η δράση χωρίς όραμα είναι εφιάλτης». Γι’ αυτό, άπαξ και διατυπώσαμε το σκοπό μας, το επόμενο βήμα πρέπει να είναι η διαμόρφωση τριών σημαντικών παραμέτρων:

Στόχοι (goals)

Γενικές προτάσεις για στοχευόμενους αντικειμενικούς σκοπούς και επιτεύγματα, καθώς και ορόσημα για να ανταποκριθούμε στο όραμα και την αποστολή μας.

Συγκεκριμένα αποτελέσματα (objectives)

Τα προσδοκώμενα  αποτελέσματα για την υλοποίηση των στόχων πρέπει να είναι μετρήσιμα, ποσοτικά και ποιοτικά.

Στρατηγική και πλάνα ενεργειών

Συγκεκριμένα σχέδια δράσεων και ενεργειών σε ορισμένο χρονικό ορίζοντα για την υλοποίηση των στόχων και την επίτευξη συγκεκριμένων αποτελεσμάτων.

Δύο βοηθητικές υποσημειώσεις:

Οι στόχοι και τα επιμέρους επιδιωκόμενα  αποτελέσματα πρέπει  να απαντούν στο ερώτημα: Ποιο είναι το ζητούμενο; Τι θέλουμε να πετύχουμε;

Η στρατηγική και τα πλάνα ενεργειών πρέπει να απαντούν στο ερώτημα: Πώς θα πετύχουμε τα ζητούμενα;

Έχοντας πλέον ολοκληρώσει τη διαδικασία καθορισμού και αποτύπωσης της κατεύθυνσης προς την οποία θέλουμε να πορευτούμε, τη φιλοσοφία και τις αξίες που θα διέπουν τη λειτουργίες μας, τους στόχους που θα επιδιώξουμε  και τη στρατηγική και τις δράσεις για την επίτευξή τους, έχουμε ένα γερό θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορούμε να στηρίξουμε τις λειτουργίες του μάνατζμεντ. 

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ, η επιτυχία είναι δική μας. Αρκεί:

·  να πιστέψουμε το όραμα, τη φιλοσοφία, τη στρατηγική, τους στόχους και το σχέδιο δράσεως που εκπονήσαμε και

·  να εργαστούμε συνειδητά, ομαδικά και συντονισμένα με τους

·  ανθρώπους μας σε όλα τα επίπεδα της ιεραρχίας, με ευαισθησία για τους πελάτες, τους εργαζομένους, τους μετόχους- επενδυτές και την τοπική κοινωνία που υπηρετούμε και ζητούμε να μας υποστηρίζει.


* Εκδόσεις NSA

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

ΩΡΕΣ ΕΥΘΥΝΗΣ - Νουθεσίες προς επίδοξους ηγέτες και υποψήφια στελέχη της ΔΗμοκρατικής ΣΥμπαράταξης


Βαριά επέτειος σήμερα. Σαράντα τρία χρόνια (50 με το αγώνα του ΠΑΚ) από το ξεκίνημα της λυτρωτικής πορείας του μεγάλου ηγέτη Ανδρέα Παπανδρέου και των συντρόφων του για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία και Κοινωνική Απελευθέρωση, εθνικοί στόχοι που παραμένουν τόσο επίκαιροι όσο ποτέ άλλοτε.

Και όμως, μετά από μισό αιώνα, καταφέραμε να βρεθούμε και πάλιν σε οικονομικό, κοινωνικό και κυρίως αξιακό τέλμα, με αβέβαιη την εθνική μας επιβίωση. Το πώς, το γνωρίζουμε πια όλοι και δεν δικαιούμαστε να το αγνοούμε ή, ακόμα χειρότερο, να το εκλογικεύουμε.
 

Μπροστά στα αδιέξοδα, είναι πια διάχυτη η διαπίστωση ότι πρέπει να στρατευτούμε, όλοι οι άνθρωποι του δημοκρατικού προοδευτικού χώρου και ενωμένοι να κινηθούμε προς τα μπρος για μια καλύτερη Ελλάδα που οραματιζόμαστε και μπορούμε να φτιάξουμε.

 Ενθαρρυντικό σημάδι είναι οι κινήσεις για συμπόρευση των πολιτικών δυνάμεων του δημοκρατικού προοδευτικού χώρου (που ορίζονται με διάφορους τίτλους: κεντροαριστερά, δημοκρατικός σοσιαλισμός, σοσιαλδημοκρατία, κ.λπ.) υπό την ομπρέλα της «Δημοκρατικής Συμπαράταξης».
Διατηρώ σοβαρές επιφυλάξεις για τον τρόπο που ξεκινά αυτή η θετική, κατά τα άλλα ,πρωτοβουλία. Θεωρώ ότι «βάζουμε το κάρο μπροστά στο άλογο».
 
Απαραίτητη αν και όχι επαρκής προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα έπρεπε να είναι μια γενικά αποδεκτή ιδεολογική πλατφόρμα, με ξεκάθαρο όραμα, αρχές, αξίες και στόχους που μπορούν να εμπνεύσουν και να δεσμεύσουν όλους όσους συμμετέχουν στο εγχείρημα αλλά και να πείσουν τους επιφυλακτικούς που δίκαια δυσπιστούν και παραμένουν πολιτικά άστεγοι αν και αγωνιούν για το παρόν και το μέλλον μας.
Η επιλογή στελεχών και ΗΓΕΤΗ έπεται. Εμείς ακολουθούμε την αντίθετη σειρά που εμπεριέχει τον σπόρο των παρεξηγήσεων και της διχόνοιας για να μην πω και το «άλλοθι» για όσους δεν είχαν εξ αρχής πρόθεση να συνεργαστούν ή προσέρχονται ακόμα με σκοπό να υπονομεύσουν...

Η διαδικασία αυτή πρέπει να χαρακτηρίζεται από ιδεολογικά κριτήρια και την εμπειρία της πολιτικής συμπεριφοράς που έχουν επιδείξει οι υποψήφιοι ηγέτες, με στόχο να επιλεγεί ο ένας ΗΓΕΤΗΣ που αποδεδειγμένα διαθέτει ιδεολογική και πολιτική ακεραιότητα, προσήλωση στους στόχους, διεθνές κύρος και ικανότητα να συσπειρώνει και να εμπνέει και να υποκινεί σε δράση τα μέλη του κινήματος που συντονίζει.

Η κορυφαία αυτή δημοκρατική διαδικασία είναι απαράδεκτο να χρησιμοποιείται για τη δημιουργία υποθήκης για την επόμενη μέρα, για διεκδίκηση κυβερνητικών θώκων ή και για διαπραγματευτικό μέσον εντός του Κινήματος.

 

Σ’ αυτή την κρίσιμη φάση της πορείας μας, χρειαζόμαστε απολογισμό  και αυτοκριτική στην παράταξή μας. Να εντοπίσουμε τα λάθη μας και να εκτιμήσουμε τις  συνέπειές τους. Ο καθένας και η κάθε μια από μας. Ιδιαίτερα όσοι είχαμε κάποιο μικρό ή μεγάλο ρόλο και να αναλάβουμε δημόσια τις ευθύνες μας. Όχι μόνο των άλλων αλλά και, κυρίως τις δικές μας – συλλογικές και προσωπικές.

 

Τώρα πια γνωρίζουμε. Είδαμε ποιοι εξαργύρωσαν αγώνες που έκαναν ή, ακόμα χειρότερα, που δεν έκαναν. Λαθρεπιβάτες  και ριψάσπιδες, Να κρίνουμε τον βίο και την πολιτεία όσων από εμάς άσκησαν εξουσία η διαχειρίστηκαν κομματικά αξιώματα.
Ακόμα και ο μεγάλος Ανδρέας
  έκανε λάθος εκτιμήσεις – όχι σε αρχές και αξίες αλλά σε πρόσωπα που ανέδειξε σε στενούς  συνεργάτες και στην πορεία τον (μας) πρόδωσαν. Ιδιαιτέρως ειδεχθής η συμπεριφορά  όσων υπέκυψαν στη σαγήνη της νομής της εξουσίας και υπέπεσαν σε αδικήματα ενεργού διαφθοράς ή έστω την ανέχτηκαν. Κάποιοι απ’ αυτούς, χωρίς αιδώ, μας κουνάνε ακόμα το δάκτυλο.
Ο λόγος μας πρέπει να είναι σε αρμονία με τις πράξεις μας.
 Δεν αρκούν οι περισπούδαστες αναλύσεις. Αντίθετα, ως «καλόηχες σοφιστείες», μπορεί και να μας αποπροσανατολίζουν από τα πραγματικά προβλήματα ωραιοποιώντας την πικρή αλήθεια.

 

Η ενασχόλησή μας με τα κοινωνικά δίκτυα, οι αμοιβαίες φιλοφρονήσεις και οι ενθουσιώδεις κορώνες για το προοδευτικό κίνημα - με οποιαδήποτε ταμπέλα – δεν μπορεί να είναι υποκατάστατο για την ενεργό πολιτική δράση μέσα στην κοινωνία και την αντιμετώπιση των προβλημάτων του λαού που υποφέρει.

Πρόεδρε Γιώργο Παπανδρέου. Ως παλιότερος αλλά (ελπίζω) με ακόμα σώας τας φρένας, ως πιστός μαθητής του ιδρυτή μας (στο ΠΑΚ και στο ΠΑΣΟΚ) και δικός σου συνοδοιπόρος δια ζωής, δικαιούμαι (μάλλον έχω καθήκον) να σου κάνω μια νουθεσία, χωρίς να ζητώ τίποτε  ή να περιμένω κάποιο αντίδωρο. Το ξέρεις.
Ο πολιτικός σου λόγος υπήρξε και είναι διαχρονικά, ορθός, ξεκάθαρος, συνεπής, πατριωτικός, προοδευτικός, ανιδιοτελής.  Αυτό όμως ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ.  Η εξαιρετική πολιτική σου ευγένεια  έχει (κακόβουλα κατά τη γνώμη μου) ερμηνευτεί από πολλούς, ως αδυναμία. Και, ως γνωστόν, (το είπε ο Ανδρέας) «ο ελληνικός λαός συγχωρεί τα πάντα. Ένα πράγμα δεν συγχωρεί: την ΑΔΥΝΑΜΙΑ ή, έστω, αυτό που εκλαμβάνει ως αδυναμία».

 

Και κάτι άλλο: Χωρίς να είναι αυτό το μείζον πρόβλημά μας, Από πράξεις και παραλείψεις μας, διατρέχουμε τον κίνδυνο να ιδιοποιηθεί την πολιτική κληρονομιά του Ανδρέα, ως συνεχιστής τού δημοκρατικού σοσιαλισμού, ο λιγότερο κατάλληλος Έλληνας, ποιος; Ο Αλέξης Τσίπρας. Αυτό, εκτός από τραγική ειρωνεία και εξευτελισμός, θα είναι και ύβρις στη μνήμη όλων όσων αγωνίστηκαν και υπέστησαν θυσίες για τις αρχές του ΠΑΚ και του αληθινού ΠΑΣΟΚ!... 

Σ’ αυτές τις κρισιμότατες ώρες βγες ΔΥΝΑΜΙΚΑ μπροστά Πρόεδρε. Καλή και απαραίτητη για το μέλλον του πλανήτη η Σοσιαλιστική
Διεθνής όπου και απολαμβάνεις απεριόριστο σεβασμό και εκτίμηση, Όταν όμως καίγεται στο σπίτι σου, δεν ρίχνεις νερό στον κήπο του γείτονα.

 

 Κατανοώ την πικρία σου (την οποία δεν εκφράζεις)  γι’ αυτούς που σε ανέτρεψαν, σε κακολόγησαν, σε λοιδόρησαν και ακύρωσαν τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις σου όταν θαρραλέα έπραξες το καθήκον σου ως αληθινός πατριώτης και ηγέτης. Δυστυχώς, η ιστορία της Ελλάδος βρίθει από τέτοια παραδείγματα.
  Είναι ώρα ιστορικής ευθύνης για τη σωτηρία της χώρας, για την επιβίωσή μας ως κοινωνίας, ως λαού, ως Έθνους. Βγες μπροστά και δυναμικά. Το οφείλεις στον ελληνικό λαό που δοκιμάζεται..